Meditatie – Elke maand Pasen

Elke maand Pasen

‘En terwijl ze aten, nam Jezus het brood… Hij nam ook de drinkbeker… …tot op de dag dat Ik die met u nieuw zal drinken in het Koninkrijk van Mijn Vader,’ Mattheüs 26:26-29.

In de periode vóór Goede Vrijdag en Pasen kunnen we als het ware extra stil staan bij Jezus’ lijden, met als climax Zijn kruisdood, voor onze zonden. Daarom noemen we het ook wel de lijdenstijd (is eigenlijk een mooiere benaming dan 40-dagentijd, waarbij meer op de mens gefocust lijkt te worden). Hoe zit het in dat kader bij de instelling van de Heere Jezus van het Heilig Avondmaal, dat in heel veel kerken wereldwijd maandelijks wordt gevierd?

Nou deze instelling (ingesteld nota bene op de vóóravond van Zijn ultieme lijdensweg!) is hét teken en zegel van Jezus’ lijden en sterven met in het verlengde Zijn opstanding. Jezus neemt brood en wijn tot symbolen van Zijn aangekondigd sterven. Hij dankt ervoor en bidt om een zegen zodat deze symbolen van brood en wijn, zoals iemand mooi zegt, drager zullen zijn van de zegen van Jezus’ sterven voor ons (Mk. 10:45; Ef. 1:7). ‘Ons’, dat wil zeggen wat we lezen in Joh. 13:1: de Zijnen: Hij heeft de Zijnen liefgehad tot het einde, totdat Hij Zijn gehele werk op aarde volbracht had in het bijzonder Zijn offer aan het kruis en Hij uitroepen kon: Het is volbracht.

Wat een liefde voor zondaren, voor al de Zijnen. Hoort u uit genade, door het geloof in de gekruisigde en opgestane Heere Jezus daar ook bij?
Nou, uit liefde voor de Zijnen stelt Hij als extra bemoediging ook het Heilig Avondmaal in. Avondmaal genoemd omdat het op de avond vóóraf aan Jezus’ lijden en sterven werd ingesteld. Heilig, omdat het gaat om een door de Heere Jezus afgezonderde maaltijd, een symbolische maaltijd, Zijn eigen maaltijd samen met de Zijnen.

Het brood

Wat het brood symboliseert?

We lezen het in vers 26. Zó zeker als ik, door genade gelovend in de Heere Jezus, met mijn ogen het breken van het brood zie, zó zeker is het dat Jezus’ lichaam voor mij verbroken wordt en ondertussen: is! En zó zeker als ik het gebroken brood tot mij neem, zó zeker is het dat ik, door het geloof, aan Hem en Zijn offer aan het kruis deel heb en een band met Hem heb en via Hem ook met elkaar!

Is dat echt waar? Ja, zó zeker!
We zien bij Jezus’ instelling de overblijfselen van het geslachte en gegeten paas-(pesach-)lam nog op tafel liggen. Het wijst heen naar het nieuwe Paaslam: Jezus Christus, voor ons geslacht en door ons in het geloof gegeten! Oftewel: een nieuwe feestmaaltijd, voortkomend uit het oude pasen (pesach) dat nu is uitgediend.

De wijn

Wat de wijn symboliseert?

We zien het in de verzen 27,28. Zó zeker als ik met mijn ogen het vloeien van de wijn zie, zó zeker is het dat Jezus’ bloed voor mij vergoten wordt, ondertussen: is! En zó zeker als ik de in de beker geschonken wijn tot mij neem, zó zeker is het dat ik aan de Heere Jezus en Zijn offer aan het kruis deel heb en een band met Hem heb en via Hem ook met elkaar!

Is dat niet groot? Eigenlijk te mooi om waar te zijn, toch?! Niettemin, zó zeker!
Voor de vergeving van zonden wordt Jezus’ bloed vergoten als van een offerdier. Het bloed van het paaslam werd vergoten bij het verbond van de uittocht uit het slavenhuis Egypte naar Kanaän. Het bloed van het Paaslam, de Heere Jezus, wordt vergoten bij het verbond van de uittocht uit zonde en dood naar het koninkrijk van God.

Weerzien

Maar er rest nog een vers, vers 29.
Wat voegt dit vers nog toe?

Door Zijn sterven en daaropvolgende opstanding baant Hij de weg naar het Koninkrijk van God de Vader. Daar zal Hij ons weerzien en nieuw wijn met ons drinken! Het samen nieuw wijn drinken sluit aan bij het nieuwe verbond. Het verbond van de uittocht uit Egypte bracht Israël bij wijnstok en vijgenboom in Kanaän, het beloofde land. Het nieuwe verbond brengt ons bij wijnstok en vijgenboom in het nieuwe Kanaän, het beloofde land van de nieuwe hemel en nieuwe aarde met nieuwe wijn.

Zijn we daar samen, gelovende, naar op weg? Daar zullen we feestelijk worden onthaald en de wijn met de Heere Jezus nieuw drinken. In de tussentijd vieren we echter, door Gods genade diep onder de indruk, feestelijk de maaltijd van de Heere met de symbolen van brood en wijn om het lijden en sterven van Jezus Christus tot vergeving van zonden te gedenken ter bemoediging op onze pelgrimstocht.

Zó vieren we in heel veel lokale kerken (in elk geval in de meeste baptistengemeenten) elke maand Pasen!

Laten we eindigen met hart en ziel biddend te zingen ...

(‘k geef de muziekakkoorden er maar bij):

Em
Leer		 C
mij, o		 Dsus
Heer,		 G
Uw		 C
lij		  D
den		 G
recht be		 Dsus
trach		  D
ten,
 
in deze		 G
zee		 (C)
ver		  Am
zinken		 G
mijn ge		 Dsus
dach		  G
ten
Em
O		 D
Lief		  C
de,		 G
Die, om		 Dsus
zondaars		 Em
te be		 Am
vrij		 Bm (of E)
den,
G
zo		 Am
zwaar		 G
woudt		 Dsus
lij		  Em
den.

‘k Zie U, God Zelf, in eeuwigheid geprezen,
tot in de dood als mens gehoorzaam wezen,
in onze plaats gemarteld en geslagen,
de zonde dragen.

Daar G’ U voor mij hebt in de dood gegeven,
hoe zou ik dan naar mijnen wil nog leven?
Zou ‘k U, o Heer’, Die voor mijn schuld woudt lijden.
mijn hart niet wijden?

Hoor ’k ooit uw kruis door wereldwijzen doemen,

Een ergernis of ene dwaasheid noemen;
Och! dat het mij, wie ooit er spot mee drijve,
Gods wijsheid blijven.

Gezegend Paasfeest toegewenst!

Uw Pier M. Meindertsma

Het Lam Gods

Meditatie – Elke maand Pasen

Elke maand Pasen ‘En terwijl ze aten, nam Jezus het brood… Hij nam ook de drinkbeker… …tot op de dag dat Ik die met u nieuw zal drinken in het Koninkrijk van Mijn Vader,’ Mattheüs 26:26-29. In de periode vóór Goede Vrijdag en Pasen kunnen we als het ware extra stil staan bij Jezus’ lijden, met als climax Zijn kruisdood, voor onze zonden. Daarom noemen we het ook wel de lijdenstijd (is eigenlijk een mooiere benaming dan 40-dagentijd, waarbij meer op de mens gefocust lijkt te worden). Hoe zit het in dat kader bij de instelling van de Heere Jezus van het Heilig Avondmaal, dat in heel veel kerken wereldwijd maandelijks wordt gevierd? Nou deze instelling (ingesteld nota bene op de vóóravond van Zijn ultieme lijdensweg!) is hét teken en zegel van Jezus’ lijden en sterven met in het verlengde Zijn opstanding. Jezus neemt brood en wijn tot symbolen van Zijn aangekondigd sterven. Hij dankt ervoor en bidt om een zegen zodat deze symbolen van brood en wijn, zoals iemand mooi zegt, drager zullen zijn van de zegen van Jezus’ sterven voor ons (; ). ‘Ons’, dat wil zeggen wat we lezen in : de Zijnen: Hij heeft de Zijnen liefgehad tot het einde, totdat Hij Zijn gehele werk op aarde volbracht had in het bijzonder Zijn offer aan het kruis en Hij uitroepen kon: Het is volbracht. Wat een liefde voor zondaren, voor al de Zijnen. Hoort u uit genade, door het geloof in de gekruisigde en opgestane Heere Jezus daar ook bij? Nou, uit liefde voor de Zijnen stelt Hij als extra bemoediging ook het Heilig Avondmaal in. Avondmaal genoemd omdat het op de avond vóóraf aan Jezus’ lijden en sterven werd ingesteld. Heilig, omdat het gaat om een door de Heere Jezus afgezonderde maaltijd, een symbolische maaltijd, Zijn eigen maaltijd samen met de Zijnen. Het brood Wat het brood symboliseert? We lezen het in . Zó zeker als ik, door genade gelovend in de Heere Jezus, met mijn ogen het breken van het brood zie, zó zeker is het dat Jezus’ lichaam voor mij verbroken wordt en ondertussen: is! En zó zeker als ik het gebroken brood tot mij neem, zó zeker is het dat ik, door het geloof, aan Hem en Zijn offer aan het kruis deel heb en een band met Hem heb en via Hem ook met elkaar! Is dat echt waar? Ja, zó zeker! We zien bij Jezus’ instelling de overblijfselen van het geslachte en gegeten paas-(pesach-)lam nog op tafel liggen. Het wijst heen naar het nieuwe Paaslam: Jezus Christus, voor ons geslacht...