Meditatie – En in de huizen

Meditatie – Novi Sad, mei 2018

‘Hoe ik niets van wat nuttig was, nagelaten heb u te verkondigen en te onderwijzen, in het openbaar en in de huizen,’ Handelingen 20:20.

Ik ben er nog verwonderd over…
‘Posle podne’ oftewel in de middag gaan we op weg naar Novo Milosevo, dat zijn: evangelist Adam, zoon Dejan (m’n tolk), medewerker Jovan, ja en – op uitnodiging – ik. Voor pastoraal bezoekwerk bij gemeenteleden. In de auto dragen we de missie aan God op.

‘k Dacht eerlijk gezegd wel even: een ‘zware delegatie’ voor visites aan huis. Maar de bezoeken, een stuk of vijf doorlopend van de middag naar de avond, waren heel ontspannen. Een minuut of 45 per keer. Soms kregen we een bakje koffie al of niet met (‘domaci’, of in goed Nederlands [blije smiley]: homemade) koek aangeboden. Wat we ervoeren: Gods Geest ging voor ons uit. Bij ieder bezoekje ging de Bijbel open, werden een paar verzen passend bij de situatie gelezen, met toepassing, afrondend in gebed om het de Here op te dragen. De boodschap was: òf opbeurend, òf aanmoedigend, maar ook wel corrigerend. Ja inderdaad, ‘van wat nuttig was’, Hand. 20:20. Dichtbij de Here en Zijn Woord blijven; blijven bidden; trouw zijn in de samenkomsten (waar een grote zegen aan verbonden is, Matteüs 18:20).

In het eerste huisbezoek bijvoorbeeld kwam aan de orde Handelingen 2:42 en verder. Maar in één geval *), waar wrijving is tussen ouders en kind (die alle drie God zoeken) een gedeelte uit Efeziërs 6. Voor kind vs 1-3 over het luisteren naar je ouders, in de Here. En voor vader en moeder: vs 4 (vader wordt genoemd als hoofd van het gezin) over het je kinderen niet tot kwaadheid prikkelen door voortdurend kritiek op hen te hebben. En wonder van Gods zegen: kind geeft toe, moeder geeft toe, en ook vader geeft toe. Bezegeld met een spijtbetuiging en een gemeende zoen en met vooral… dankgebed!

Ja het is waar, we zijn geen apostel Paulus, en ook niet ieder is geroepen als predikant of evangelist… Maar God wil ook jou die dit leest niet alleen de vreugde geven Hem en Zijn Zoon persoonlijk te leren kennen, maar eveneens je de blijdschap laten proeven Zijn instrument te zijn. Onderdeel daarvan is dat je in alle eenvoud iets van wat je zelf uit Gods zegenend Woord geleerd hebt aan anderen door mag geven – ‘in de huizen’, die bijvoorbeeld makkelijk de vorm van kantoor, kantine of fitnesscentrum kunnen hebben. Inderdaad, rustend op het volbrachte werk van de Here Jezus op Golgotha.

…Ja, ik ben er nog verwonderd over. Verwonderd naar God toe! Zijn werkzame genade te proeven. Hem te kennen. Zijn instrument te zijn – ook ‘in de huizen’, iets van Gods zegenend Woord te mogen doorgeven!

‘Dank U, hemelse Vader, voor deze zegeningen ‘in de huizen’. En wilt U maar een goede doorwerking geven. Verder, Here, gebruik deze overdenking om nieuwe werkers voor Uw wijngaard te rekruteren, ook voor ‘in de huizen’.

Uw/jouw Pier Meindertsma

 

geval *) Inderdaad, ik heb het concrete geval iets ‘vertekend’ weergegeven, zodat de pastorale vertrouwelijkheid niet geschonden wordt.