Goede grond?!

De Mirić-school in Mali-Beograd.

Een meditatie en een kijkje in ons werkzame leven.

Novi Sad (Servië), eerste helft november 2018

‘En waar het zaad in de goede aarde valt, dat zijn zij die het Woord horen, het in een oprecht en goed hart vasthouden, en in volharding vruchten voortbrengen,’ Lukas 8:15.

Dik in de herfst al – één van de laatste dagen van oktober – reden we weer naar ons ‘tuin-project’ in Mali-Beograd (Mirić-school). Ja, op de gebruikelijke dinsdagmorgen. Alvorens we met de aanwezige kinderen tuinwerkzaamheden doen, zijn we gewend met hen een paar verzen uit de Bijbel te overdenken. Alleen, ik (Pier) had nog niet echt een gedeelte dat ik deze keer zou gaan lezen…

Op de tuin aangekomen – meestal zijn Joke en ik ruim op tijd om voorbereidingen te treffen – ging ik wat observeren hoe het ‘ervoor stond’. Tjonge, wat was het droog, zelfs zo laat in de tijd nog! Ik bekeek de aardbeiplanten, hoe het zat met de jonge uitlopers. Hmm, veel uitlopers waren nauwelijks aan het wortelen. Grond te droog en te hard…

Toen een blik op de boerenkool, gekweekt met zaad dat in juli door leden uit onze kerk was meegenomen. De planten deden het een week geleden nog zo goed. Vanuit de school werd er geregeld water gegeven. Maar ik zag dat ze erg aangevreten waren. Feitelijk alle planten waren ‘besmet’ met rupsen (met groene schutkleur, nauwelijks van de koolkleur te onderscheiden!)

…En ziehier, daar kwam mijn tekst om straks voor de kinderen te lezen! Ik pakte mijn Bijbel die eigenlijk ook gelijk openviel bij Lukas 8: het voorbeeld-verhaal (gelijkenis) van de Here Jezus over een zaaier die zaad zaait dat echter op/in verschillende soorten ondergrond terecht komt, met alle gevolgen van dien. Vanaf vers 4.

Toen de kinderen kwamen, liet ik hen de beide tuin-situaties zien met bijbehorende problematiek. Vervolgens een plekje gezocht om te zitten en het Woord van God geopend – in Lukas 8 dus, een paar stukjes eruit.

Het zaad staat voor het Woord van God dat op het moment als je dit leest ook in/op jou gezaaid wordt. In het bijzonder het Woord van het Evangelie van Jezus Christus en Die gekruisigd.

Als je grond niet voor het Woord van God openstaat, wordt het direct weggepikt (raad eens door wie, met name door de Here Jezus genoemd) en wordt het niks met je geloof en behoud, vs 12.

Of, als je grond oppervlakkig is, een klein laagje aarde op rotsgesteente, komt er tijdelijk wat geloof, maar ook dan zal het met de worteling niet veel worden…, vs18. Oftewel als je grond droog, hard of oppervlakkig is, kan het geloofs-aardbeiplantje niet in je hart wortelen.

Als (een derde situatie) je grond echter doornachtig is, of ‘rupsachtig’, dan wordt je geloofs-plant aangetast. (Geraffineerde) zonden die je geloof opeten…

 Maar wat een zegen, er is ook de mogelijkheid om goede grond te zijn!

Na gebed gingen we samen rupsen zoeken…; ja en ook stenen opruimen die we al eerder uit de tuin verzameld hadden.

De toepassing: welke grond ben je nu / kies je te willen zijn?
Door gemeend gebed tot God kan het goede grond worden: tot jouw zaligheid en dragen van veel vrucht – tot Gods eer!

Je kunt bidden:
‘Here, laat mij zien welke grond mijn hart op dit moment is. Maak mijn hart bereid en open het voor Uw Woord en Evangelie. Help mij vervolgens mijn zonden te ontdekken en te verwijderen; en laat mij veel vrucht voor U en mijn naaste dragen’.

Uw Pier en Joke Meindertsma