Verwerken van de prediking in het gezin

Actueel genoeg:

welke gezinnen maken er ’s zondags inderdaad, bij het koffiedrinken of ander tijdstip, ‘werk’ (ver-werk-en) van samen bezig te zijn met de gehoorde prediking? Of, wees ‘ns eerlijk, genieten we van het kopje koffie met lekkere koek erbij en gaat het gesprek over van alles en nog wat, maar niet over de boodschap die God in de prediking naar ons hart wil brengen…
Of het gaat wel over de preek, maar óver de preek, de lengte, de vorm, maar de inhoud, het zaad van het Woord, valt langs de weg en wordt weggepikt voor dat je er erg in hebt…
Of onze geestelijke grond is oppervlakkig, er kan niet worden geworteld. Er kan in het gezin wel enthousiast over een bepaalde prediking gesproken worden, vooral als hij populair gebracht wordt, maar het blijft buitenkant werk.
Of onze grond is vol met doorns die het geloofsplantje overwoekeren. We worden zo beïnvloed door de wereld dat we het projecteren op de samenkomsten van de gemeente of kerkdiensten: zo praten we over bepaalde mede-kerkgangers, die wel of niet positief ‘opvielen’ (bijvoorbeeld kleren, gedragingen), of ouderlingen die fraai kunnen praten, maar wel of niet ‘tegenvielen’, de vorm van de kerkdienst die niet ‘beviel’, en de predikant ook niet, die veel te serieus preekt en aan vernieuwing toe is… Zo wordt de hele boodschap van de prediking ingekapseld en verstikt.

Maar nou positief:

hoe kunnen we onder Gods genade goede grond worden waar het zaad van het Woord kan wortelschieten en uiteindelijk vruchtdragen (vergelijk Hnd. 16:14Handelingen 16:14¹⁴ En een zekere vrouw, van wie de naam Lydia was, een purperverkoopster uit de stad Thyatira, die God diende, luisterde naar ons. En de Heere opende haar hart, zodat zij acht gaf op wat door Paulus gesproken werd.). Zou het (bewust) ter sprake brengen van en het bezig zijn met de gehoorde preek op zondag na de samenkomst in een ongedwongen gezins-sfeer niet geweldig kunnen meehelpen?

Visser heeft helemaal gelijk als hij, nu iets breder getrokken, aangeeft de onschatbare waarde van het onderlinge gesprek in het gezin. Niet alleen het ‘on speaking terms’ zijn, maar het onderling praten over wezenlijke dingen, over de relatie met God.

Barrières

Hij noemt wel wat barrières. Veel jongeren ervaren het als moeilijk om met hun ouders te praten. Sommige ouders zitten er (onbewust?) eigenlijk niet eens op te wachten met hun kinderen over diepere zaken te praten. Ouders kunnen er ook grote moeite mee hebben om over hun innerlijk leven, over geestelijke zaken, te spreken, thuis ook nooit geleerd. En dan zijn er die zeggen dat het leven met God eigenlijk een zaak is tussen God en hen, waar je niet ‘zomaar’ over praat. Ja dan wordt het ook ‘lastig’ om inhoudelijk en persoonlijk na te praten over de preek…

Maar is er geen ‘escape’ uit deze ‘impasse’?

Jazeker wel. Als eerste moet dan wel worden ‘gezien’ het belang van het samen opbouwend praten over de dingen van God en de barrières daarbij en het gevaar van onze werelds beïnvloede gesprekken (zie boven). Gebed nodig dus, serieus gebed, Jak. 5:16bJakobus 5:16¹⁶ Belijd elkaar de overtredingen en bid voor elkaar, opdat u gezond wordt. Een krachtig gebed van een rechtvaardige brengt veel tot stand. , vooral door de ouders, dat de Heere je deze dingen laat zien. En vervolgens opnieuw gebed, namelijk gebed om positieve verandering en zegen daarop.
En dan met Gods hulp ‘oefenen’, ja dan zullen ouders, en met name pa als hoofd van het gezin, het initiatief moeten nemen. Maar misschien kunnen kinderen hun ouders een handje helpen. En waarom kunnen kinderen, tieners, jongeren, ook niet bidden dat er met pa en ma wat ‘beter valt te praten’?

Vertrouwen helpt

In het samen praten is het belangrijk, noemt Visser, om te leren open te staan voor elkaar en elkaar te vertrouwen (‘k moet denken aan het woord ‘vertrouwelijk’), waar hij dan aan vast kan koppelen: Juist na de preek is daar een goede gelegenheid voor.

En zo zijn we weer bij ons onderwerp.

• Vader kan dan (ontspannen, maar initiatief nemend!) vragen: laten we een rondje maken, wat is je bij gebleven van de preek? Of wat heeft je ‘gepakt’?
• Ieder van het gezin kan dan iets noemen. En als iemand even niets heeft om te zeggen, nou dan is daar ook ruimte voor.
• Waren er liederen die je mooi vond? Waarom dat lied?
• Laat vader en moeder vooral ook zelf persoonlijk vertellen wat zij ‘meegekregen’ hebben uit de preek en willen toepassen.
• En niet te vergeten: sta er open voor om mensen die geen gezin hebben, mee naar huis te nodigen na de kerkdienst en laat die ook meedoen. Hoe gezins-verrijkend, breder: gemeente-verrijkend kan dat zijn!

Onnodig te zeggen dat je niet vroeg genoeg kunt beginnen met het napraten over de preek. En ook jonge kinderen hebben best wat te vertellen, als je hen ernaar vraagt en er wat bij helpt (bijvoorbeeld uit de kindersamenkomsten).
Over vroeg beginnen gesproken: begin er al mee als jongen/man en meisje/vrouw – onder Gods zegen – in je verkeringstijd, voorbereidingstijd voor huwelijk en gezin!

‘Heere, wilt U ons maar de vertrouwelijke omgang met U leren, omwille van Uw Zoon Jezus Christus, en ermee verbonden de vertrouwelijke omgang in ons gezinsleven. Toon ons de barrières en breek ze af. Heere, zegen het praten over de relatie met U en napraten over de prediking en het verwerken ervan in ons leven.’