Stud

Studie – De Doop van Charles Haddon Spurgeon (3)

Deel 3 Ik (Spurgeon, SM) zal 3 mei 1850 nooit vergeten. Het was de verjaardag van mijn moeder, en enkele weken later was het mijn zestiende verjaardag. Ik stond vroeg op om een paar rustige uren van gebed te hebben en mijzelf opnieuw aan God toe te wijden. Daarna maakte ik een wandeling van ongeveer 13 kilometer om de plaats te vinden waar ik overeenkomstig het heilige gebod in de naam van de Drieënige de doop door onderdompeling zou ontvangen. Wat was het een wandeling! Wat kwam er aan gedachten en gebeden op in mijn ziel gedurende deze ochtendreis! Het was bepaald geen warme dag en daarom zeer geschikt voor een voettocht van tussen de twee en drie uur. Een blik op het vriendelijke gezicht van ds. Cantlow loonde de moeite van de lange tocht. Het is alsof ik die toegewijde man nu nog voor mij zie en de witte as van het turfvuur waarbij wij samen stonden te spreken over de ceremonie die ons wachtte. We gingen naar de oversteekplaats (er was toen nog geen bad binnenshuis), het ruime doopvont van de rivier. De oversteekplaats te Isleham aan de rivier de Lark is een stille plek, op nog geen kilometer afstand van het dorp, en het gehele jaar door wordt de rust zelden door verkeer verstoord. De rivier zelf is een fraaie stroom, de grens tussen de graafschappen Cambridge en Suffolk, die door de visliefhebbers druk wordt bezocht. Tussen Bury St.-Edmunds en de zee te Lynn is dit riviertje bevaarbaar, maar te Isleham is het nog maar een kleine stroom. Het veerhuis is, als er een doopplechtigheid plaatsvindt voor de predikant en de doopkandidaten toegankelijk. Als de doop op een van de dagen door de week plaatsheeft en er weinig toeschouwers zijn, staat de predikant op de plaats waar de sloep opgehaald wordt als er een reparatie nodig is. Maar op zondagen, als vele mensen aanwezig zijn, staat de predikant in een sloep, die in het midden van de stroom is vastgelegd en spreekt het woord tot de menigten, die aan beide oevers verzameld zijn. Dat is goed mogelijk omdat de rivier niet breed is. De geschikte diepte wordt spoedig gevonden en zo heeft de heerlijke ceremonie dan plaats in de langzaam vloeiende stroom. Geen ongeval of wanorde heeft daar ooit de dienst verstoord. In haar loop van 11 of 12 kilometer doet de Lark voor niet minder dan vijf Baptistengemeenten dienst en deze zouden hun dopen in open lucht niet graag prijsgeven. Voor mijn gevoel waren er op deze doordeweekse dag zeer veel mensen gekomen. Gekleed in een...