Meditatie in briefvorm, Novi Sad (Servië), 13 jan. 2026. “Laten wij de onderlinge bijeenkomst *) Waarbij de Kanttekeningen bij de Statenvertaling mooi aantekenen: Namelijk in de christelijke vergaderingen (PMM: wij zouden zeggen: samenkomsten, want daar gaat het om), die tot het gehoor van Gods Woord, gemeenschappelijke gebeden, en gebruik der heilige sacramenten aangericht zijn. Zie ; ;, enz. niet nalaten, zoals het bij sommigen de gewoonte is, maar elkaar aansporen, en dat zoveel te meer als u de grote dag ziet naderen. …”  Hebreeën 10:25. Deze keer een meditatie in brief-vorm, een brief die ooit ‘echt’ is opgestuurd. Gegoten in de vorm van ‘goede voornemens’. We zitten nog redelijk in het begin van januari… Het is een ‘gedurfd’ onderwerp (gedurfd, want waar bemoei ik mij eigenlijk mee, zal iemand zeggen) over ons (trouw) bezoeken van de gemeente-samenkomsten of zo je wilt de kerkdiensten. In het bijzonder de kerkdiensten op zondag, de eerste dag van de week, de dag van de Heere. De aanleiding is dat ik weer eens moest denken aan de ‘appel in de fles’. Lees maar verder en daarna de bijlage. Oké, hier komt de brief: “Beste NN, Het klinkt misschien wat raar, maar ik heb op m’n hart je een briefje te schrijven. Om met de deur in huis te vallen: over goede voornemens. Vele mensen maken die in deze tijd van het jaar (rond de jaarwisseling dus). En ik weet wel dat goede voornemens als slagen in de lucht kunnen zijn. Maar zou ik je een goed voornemen aan de hand mogen doen, een Bijbels verantwoord voornemen? Namelijk het voornemen om regelmatig de gemeente-samenkomsten te bezoeken – inclusief kids => kindersamenkomsten. Natuurlijk niet de samenkomsten bezoeken ‘op zich’, los van het vrij-willig en hart-elijk er voor kiezen in de dienst aan God. Het dienen van God...